فصل هشتم: انتقال

تعريف انتقال:

ماده 36: انتقال به معنی تغيير محل تحصيل دانشجو از يک دانشگاه به دانشگاه ديگر در همان رشته و همان مقطع تحصيلی است.

ماده 37:  انتقال دانشجو به هر يک از دانشگاه های تهران ممنوع است جز در موارد زير:

1- شهادت فوت یا معلول شدن سرپرست خانواده دانشجو به طوری که وی به تشخیص مراجع قانونی به عنوان کفیل خانواده شناخته شود.

2- معلولیت موثر دانشجو به نحوی که به تشخیص شورای عالی پزشکی به طور مستقل قادر به ادامه زندگی نباشد.

3- ازداج رسمی و دائمی دانشجوی دختر که محل تحصیل یا اشتغال شوهد در تهران باشد.

تبصره 1:

هر يک از موارد  مذکور در اين ماده بايد بعد از قبولی دانشجو در دانشگاه صورت گرفته باشد.

تبصره 2:

برای کارمندان رسمی يا پيمانی دولت، ارايه حکم اشتغال ضروری است. و اگر شغل همسر آزاد است گواهی اشتغال و سکونت او در تهران بايد به تائيد مراجع  قانونی يا نيروی انتظامی رسيده باشد.

تبصره 3:

در موارد استثنائی که دانشگاه تشخيص می دهد، چنانچه محل تحصيل دانشجوی دختر در تهران باشد و شوهر او نيز در شهرستان دانشجو باشد اگر رشته تحصيلی دختر در شهرستان (محل تحصيل شوهر) موجود نباشد. شوهر او می تواند به تهران منتقل شود.

تبصره4:

به منظور توزيع دانشجويان انتقالی به تهران و جلوگيری از سرگردانی آنان در تعيين محل تحصيل، کميته ای در معاونت دانشجوئی وزارتين فرهنگ و آموزش عالی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به نام کميته انتقال تشکيل می شود اين کميته می تواند برای پذيرش دانشجوی انتقالی در هر يک از دانشگاه های تهران، سهميه تعيين کرده ودانشجويان انتقالی را مطابق سهميه جايابی کند.

ماده 38: انتقال دانشجو از دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی تهران به شهرستانها و از شهرستانها به يکديگر، در يک رشته و در يک مقطع، به شرط موافقت دانشگاههای مبداء ومقصد، بلامانع است.

ماده 39:  انتقال از دوره های شبانه به روزانه، از دانشگاه پيام نور به دانشگاههای حضوری (اعم از روزانه و شبانه) و از دانشگاههای غير دولتی به دانشگاههای دولتی ممنوع است ولی انتقال به عکس آن، با موافقت مبداء و مقصد، بلامانع است.

انتقال فرزندان اعضای هيئت علمی

ماده 40: انتقال همسر و فرزندان اعضای هيئت علمی به محل اشتغال آنها طبق ضوابط ويژه صورت می گيرد. اين ضوابط توسط وزارتين فرهنگ وآموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهيه و تدوين و ابلاغ می شود.

ماده 41: انتقال دانشجويان ايرانی شاغل به تحصيل در خارج از کشور به دانشگاهها وموسسات آموزش عالی داخل مطابق آيين نامه ای صورت می گيرد که در جلسه 229 مورخ 28/3/74 شورای عالی برنامه ريزی تصويب و ابلاغ شده است.

ماده 42:  دانشجوی متقاضی انتقال بايد درخواست خود را با ذکر مورد، حداقل 6 هفته قبل از شروع نيمسال تحصيلی به اداره آموزش مبداء تسليم نمايد.

ماده 43: دانشگاه مبداء در صورت موافقت با انتقال، موظف است حداکثر، ظرف يک هفته، موافقت خود را همراه درخواست دانشجو و ريزنمرات او به دانشگاه مقصد ارسال دارد. دانشگاه مقصد مکلف است، حداقل دو هفته قبل از شروع نام نويسی، نظر خود را به دانشگاه مبداء اعلام نمايد.

تبصره:

در صورت موافقت با انتقال، کليه سوابق دانشجو از دانشگاه مبداء به دانشگاه مقصد ارسال وارتباط دانشجوبا دانشگاه مبداء قطع می شود.

ماده 44: در صورت انتقال در اين دانشگاه فقط واحدهای گذرانده شده دانشجو که نمرات آنها 14 و يا بالاتر است پذيرفته می شود. در هر حال حذف احتمالی واحدهای درسی دانشجوی انتقالی در حدودی مجاز است که وی امکان گذراندن واحدهای باقی مانده خود را در طول مدت مجاز تحصيل داشته باشد.

تذکر: بر اساس تصميم 655/113/پ مورخ 15/6/76 گروه پزشکی شورای عالی برنامه ريزی، تعيين حداقل نمره قبولی در کليه دروس جهت دانشجويانی که ساير دانشگاهها متقاضی ميهمانی، انتقالی و يا جابجائی می باشند از اختيارات داخل دانشگاهی می باشد.

تبصره:

تمام نمرات درسی دانشجودر دانشگاه مبداء اعم از قبولی يا ردی و سوابق آموزشی دانشجوی انتقالی از لحاظ مشروطی عيناً در کارنامه دانشجو ثبت و نمرات دروس پذيرفته شده، فقط در محاسبه ميانگين کل اومحسوب می شود.

تبصره الحاقی به ماده 44:

برای دانشجويان شاهد و ايثارگر، نمرات دروس گذرانده شده که در دانشگاه مقصد پذيرفته نشده است، در ميانگين کل او محاسبه نمی شود.

ماده 45: مدرک فراغت  ازتحصيل دانشجوی انتقالی توسط دانشگاه مقصد صادر می شود و در آن مدرک، تعداد واحدهای گذرانده شده دانشجو و مجموع واحدها در دانشگاه های مبداء و مقصد با ذکر ميانگين نمرات آنها و سوابق تحصيلی دانشجو قيد می شود.

ماده46: انتقال دانشجو در طول مدت تحصيل، در هر مقطع تحصيلی فقط يکبار مجاز است.