فصل دوم: نظام آموزشی

تعريف واحد :

ماده 5 : آموزش درتمام دانشگاه های کشور مبتنی بر نظام واحدی است. درنظام واحدی، ارزش هر درس با تعداد واحدهای آن درس سنجيده می شود وقبولی يا عدم قبولی دانشجو در يک درس، به همان درس محدود است. هر واحد درسی، مقدار يا ميزان درسی است که مفاد آن به صورت نظری 17 ساعت، عملی (يا آزمايشگاهی)34 ساعت، کارگاهی (يا عمليات ميدانی) و کارآموزی 51 ساعت وکارورزی (يا کار در عرصه) 68 ساعت در طول يک نيمسال تحصيلی (يا دوره تابستانی) و طبق برنامه مصوب شورای عالی برنامه ريزی تدريس می شود. درمورد رشته هائی که دارای پروژه هستند، مدت اجرای پروژه متناسب با واحد آن ، توسط استاد مربوطه تعيين می شود.

سال تحصيلی :

ماده 6 : هر سال تحصيلی مرکب از دونيمسال تحصيلی و عنداللزوم يک دوره تابستانی است و هر نيمسال تحصيلی شامل 17 هفته و هر دوره تابستانی شامل 6 هفته آموزشی است.

تبصره:

مدت امتحانات پايانی نيمسال يا پايان دوره تابستانی جزو مدت آموزش محسوب نمی شود.

حدود اختيارات دانشگاه :

ماده 7 :تمام دانشگاه ها موظفند برنامه های درسی مصوب شورای عالی برنامه ريزی را اجرا نمايند.

ترتيب دروس با رعايت پيش نيازها، روش تدريس، و جابجا کردن ريز مواد و طرح مطالب جديد در يک درس و انتخاب منابع بر عهده دانشگاه ها است.

دروس انتخابی:

ماده 8 : دانشگاه ها می توانند در هر رشته به تشخيص گروه مربوط تعدادی از دروس مرتبط با رشته را تعيين و به عنوان دروس انتخابی به دانشجويان ارائه دهند. مشروط بر آنکه تعداد واحدها از سقف مجاز در هر رشته تجاوز نکند.

ساعات حل تمرين :

ماده 9 : دانشگاه ها می توانند در صورت لزوم به تشخيص گروه آموزشی، در هر رشته از دوره های کارشناسی تا 20 ساعت و در دروه های کاردانی و کارشناسی ناپيوسته تا 10 ساعت به عنوان حل تمرين به ساعات تدريس رشته، در طول دوره بيفزايند.